Deportivo La CoruñaW czerwcu 2026 roku, w roku 120-lecia klubu, jedna litera zmieniła nazwę jednego z najsłynniejszych zespołów Galicji. Przez dziesięciolecia po hiszpańsku mówiono Deportivo La Coruña, a oficjalna nazwa klubu brzmiała Real Club Deportivo de La Coruña. Hiszpańskie „La Coruña” to jednak tradycyjna forma, a jedyną oficjalną nazwą miasta jest galicyjskie „A Coruña”, zgodnie z galicyjską ustawą 2/1998. Po głosowaniu abonentów, w którym za zmianą było 79,41% głosów, walne zgromadzenie akcjonariuszy zatwierdziło 23 czerwca 2026 roku jednogłośnie nową nazwę: Real Club Deportivo de A Coruña po hiszpańsku i Real Club Deportivo da Coruña po galicyjsku. Zmiana objęła także herb. Dla historii klubu to tylko jedna z kilku zmian nazwy, ale najdłużej obowiązująca nazwa dobiegła końca.
Klub powstał w 1906 roku jako Club Deportivo de la Sala Calvet, założony przez członków miejskiej sali gimnastycznej, której założycielem był Federico Fernández-Amor Calvet. Później dodano do nazwy tytuł „Real”, nadany przez króla Alfonsa XIII. Piłkarze grają w biało-niebieskich barwach, co dało im przydomek Os Brancoazuis, używa się też nazwy Herculinos. Pierwsze boisko, Corral de la Gaiteira, szybko zastąpiono obiektem przy plaży Riazor.
Dzisiejszy Estadio Riazor, otwarty w 1944 roku, stoi tuż przy plaży Oceanu Atlantyckiego i od dziesięcioleci jest sercem klubu. Stadion kojarzy się z jednym zdaniem wypowiadanym przez przeciwników: kto przyjeżdża do La Coruñi, musi liczyć na wiatr, deszcz i głośne trybuny. To tu przez lata rozgrywano najważniejsze mecze klubu.
Największy rozdział historii Deportivo nosi nazwę Super Dépor i obejmuje lata 1991–2004. Kulminacja nastąpiła w sezonie 1999/2000, gdy zespół trenera Javiera Irureta zdobył pierwsze i dotąd jedyne mistrzostwo Hiszpanii, z przewagą pięciu punktów nad Barceloną i Valencią. W składzie występowali m.in. Noureddine Naybet, Djalminha, Fran, Mauro Silva, Roy Makaay, Diego Tristán i Juan Carlos Valerón. La Coruña została drugim najmniejszym miastem w historii, po San Sebastián, którego klub zdobył mistrzostwo Hiszpanii; liczy około 250 tysięcy mieszkańców. Tytuł dał też klubowi pierwszy awans do Ligi Mistrzów.
Klub wygrał dwa razy Puchar Króla, w 1995 i 2002 roku, oraz trzy razy Superpuchar Hiszpanii, w 1995, 2000 i 2002 roku. Finał z 2002 roku przeszedł do historii jako El Centenariazo: 6 marca 2002 roku, w dniu setnych urodzin Realu Madryt, Deportivo pokonało go 2:1 na jego własnym stadionie Santiago Bernabéu. Mistrzowie Hiszpanii z 2000 roku okazali się więc najlepszym gościem, jakiego Real mógł sobie wyobrazić na własnym jubileuszu.
Najsłynniejszy europejski wieczór klubu przypadł na sezon 2003/04 Ligi Mistrzów. W ćwierćfinale Milan, obrońca tytułu, wygrał pierwszy mecz 4:1 na San Siro, więc wydawało się, że awans jest rozstrzygnięty. W rewanżu na Riazor, nazwanym później „Cudem Riazoru”, Deportivo wygrało 4:0 i awansowało po wyniku 5:4 w dwumeczu. W półfinale zatrzymało je Porto, późniejszy zwycięzca rozgrywek, ale ten mecz z Milanem pozostaje jednym z najczęściej wspominanych powrotów w historii Ligi Mistrzów.
Dziś klubem kieruje prezes Juan Carlos Escotet, a zmiana nazwy pokazuje, że tradycja i język galicyjski są dla Deportivo równie ważne jak historia sportowa. Dla kibiców, od pokoleń nazywających klub Dépor, nowa nazwa nie przesłania najważniejszego: tej samej drużyny w tych samych barwach, grającej nad tym samym oceanem.