Birmingham CityW 1960 roku Birmingham City FC jako pierwszy angielski klub w historii dotarł do finału poważnego europejskiego pucharu, i zrobił to, zanim wielu większych rywali odnalazło własną drogę na kontynencie. Rozgrywki Pucharu Miast Targowych, poprzednika Pucharu UEFA, nie miały jeszcze prestiżu Pucharu Europy, ale dla klubu z drugiego co do wielkości miasta Anglii były okazją, by zapisać się w historii. W finale 1960 roku Birmingham przegrało z FC Barceloną 1:4 w dwumeczu, a rok później, pod wodzą trenera Gila Merricka, ponownie dotarło do finału i uległo AS Romie 2:4. Droga do drugiego finału wiodła przez Inter Mediolan, który został pokonany w obu spotkaniach, a żaden inny angielski klub nie wygrał w Mediolanie o stawkę aż do czasu, gdy dokonał tego Arsenal w 2003 roku.
Klub powstał w 1875 roku jako Small Heath Alliance, nazwę zmieniano w 1888 roku na Small Heath, w 1905 na Birmingham, a w 1943 na obecne Birmingham City. Od 1877 roku drużyna grała na Muntz Street, a w 1892 roku wraz z innymi klubami Football Alliance zaproszono ją do nowo utworzonej drugiej ligi Football League, której była członkiem założycielem. Small Heath wygrało pierwszą edycję tych rozgrywek, choć początkowo bez awansu. W 1906 roku klub przeniósł się na St Andrew's, w dzielnicę Bordesley, położoną niedaleko Small Heath. Stadion, częściowo wyburzony i przebudowany w latach dziewięćdziesiątych, pozostaje domem Niebieskich do dziś. Jedna z trybun nosi imię Gila Merricka. Barwami klubu jest królewski błękit, a kibice nazywani są Bluenoses.
Złota era przypadła na lata pięćdziesiąte i początek sześćdziesiątych. Pod wodzą trenera Arthura Turnera Birmingham wygrało w sezonie 1954/1955 drugą ligę, w następnym sezonie zajęło szóste miejsce w najwyższej klasie, co do dziś pozostaje najlepszym wynikiem w lidze, i dotarło do finału Pucharu Anglii w 1956 roku. Wcześniej klub grał w finale tych rozgrywek w 1931 roku. W drużynie z tamtych lat występował między innymi napastnik Bertie Auld, który w 1967 roku zdobył Puchar Europy z Celtikiem, a w bramce stał Gil Merrick, jeden z najbardziej zasłużonych bramkarzy w historii klubu, autor ponad 500 występów. Trenerem w finale Pucharu Miast Targowych z 1960 roku był Pat Beasley.
Pierwsze duże trofeum krajowe przyszło w 1963 roku. Merrick, już jako trener, poprowadził Birmingham do triumfu w Pucharze Ligi po zwycięstwie 3:1 w dwumeczu nad lokalnym rywalem Aston Villą; po wygranej u siebie rewanż na Villa Park zakończył się bezbramkowym remisem. Był to początek dłuższego okresu, w którym klub walczył o utrzymanie, a po czterech latach trener został poproszony o rezygnację. Birmingham spędziło około połowy swojej historii w najwyższej klasie rozgrywkowej, a drugie największe derby miasta, z Aston Villą, są jednym z najbardziej zaciętych spotkań w angielskim futbolu.
Kolejne trofea przychodziły rzadko, ale zawsze w pamięci. W sezonie 1994/1995 Barry Fry poprowadził zespół do dubletu: mistrzostwa trzeciej ligi i Football League Trophy. Najgłośniejszy triumf ostatnich lat to jednak finał Pucharu Ligi w 2011 roku, w którym pod wodzą Alexa McLeisha Birmingham pokonało na Wembley Arsenal 2:1. Po tym sukcesie klub spadł jednak z ligi, a w europejskich pucharach zagrał w Lidze Europy bez trenera, którego przejęło Aston Villa.
Ostatnie lata przyniosły klubowi wzloty i upadki. W 2024 roku Birmingham spadło do League One, ale w sezonie 2024/2025 poprawiło tam rekord punktowy i wróciło do Championship. Tradycja klubu, oparta na pieśni „Keep Right On”, wiernej publiczności i pamięci o dwóch finałach europejskich oraz dwóch Pucharach Ligi, sprawia, że Birmingham pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych klubów angielskiego środkowego zachodu. Jego historia pokazuje, że klub bez wielkiej listy trofeów może zapisać się w historii dzięki odwadze, lokalnej tożsamości i kilku niezapomnianym wieczorom.