Stoke CityStoke City czekało dziewięćdziesiąt lat na swoje jedyne większe trofeum, co czyni 4 marca 1972 roku datą kluczową dla klubu, którego korzenie sięgają znacznie dalej. Pod wodzą trenera Tony'ego Waddingtona Stoke pokonało Chelsea 2:1 w finale Pucharu Ligi na Wembley, przy 97 852 widzach, po golach Terry'ego Conroya i George'a Eastham. Droga do finału obejmowała półfinał z West Ham United, który wymagał czterech meczów, siedmiogodzinnego maratonu, w którym bramkarz Gordon Banks obronił rzut karny. Finał pozostaje najsłynniejszym popołudniem w historii klubu, a puchar jego jedynym poważnym trofeum.
Klub założono w 1863 roku jako Stoke Ramblers, choć jego wczesne dzieje są przedmiotem sporów, a pierwszy odnotowany mecz pochodzi z 1868 roku. Ramblers dzielili boisko z Stoke Victoria Cricket Club, połączyli się z gospodarzami i w 1878 roku powstał Stoke Football Club, a w 1925 roku nazwę zmieniono na Stoke City po nadaniu Stoke-on-Trent praw miejskich. Stoke było członkiem założycielem Football League w 1888 roku, ale po dwóch sezonach przegłosowano je i spędziło sezon 1890/91 w Football Alliance, wracając do ligi rok później. Przydomek Potters i czerwono-białe pasy należą do kultury piłkarskiej ukształtowanej przez przemysłowe dziedzictwo Potteries.
Drugą kluczową postacią klubu jest Stanley Matthews. W sezonie 1946/47 Stoke było blisko mistrzostwa: potrzebowało zwycięstwa w ostatnim meczu, ale przegrało 1:2 z Sheffield United, a tytuł przypadł Liverpoolowi. Matthews zachwycał kibiców na Victoria Ground przez trzy dekady, a w 1961 roku Waddington namówił go do powrotu do klubu w wieku 46 lat, czternaście lat po odejściu. Stoke zajęło w sezonie 1961/62 ósme miejsce. Waddington, trener klubu w latach 1960–1977, zbudował najlepszą drużynę w jego dziejach. Dotarła ona do finału Pucharu Ligi w 1964 roku, przegranego w dwumeczu 3:4 z Leicester City, a w 1967 roku sprowadzono z Leicester Banksa, mistrza świata z 1966 roku, za 52 tysiące funtów.
Victoria Ground, dom klubu od 1878 do 1997 roku, zastąpił w 1997 roku nowy stadion na skraju miasta. Po przeprowadzce w 1998 roku przyszedł spadek na trzeci poziom rozgrywek. Obiekt, który po rozbudowie w 2017 roku mieści około 30 tysięcy widzów, otworzył Matthews, a przed nim stoi jego pomnik. Komercyjna nazwa stadionu zmieniała się od tamtej pory, dlatego historycznym punktem odniesienia pozostaje Victoria Ground, na którym grali Matthews i Banks.
Nowożytny szczyt nastąpił za Tony'ego Pulisa, trenera w latach 2006–2013, który w 2008 roku przywrócił klub do najwyższej klasy po 23 latach przerwy. Stoke spędziło w Premier League dziesięć sezonów, trzy razy z rzędu kończąc rozgrywki na dziewiątym miejscu od sezonu 2013/14, i pozyskało takich zawodników jak Peter Crouch i Michael Owen. W 2011 roku klub pokonał Bolton Wanderers 5:0 w półfinale Pucharu Anglii i dotarł do pierwszego finału tych rozgrywek, przegranego 0:1 z Manchesterem City. Ten występ dał awans do europejskich pucharów w sezonie 2011/12, pierwszej europejskiej kampanii od 1974 roku. Stoke spadło w 2018 roku, kończąc sezon na 19. miejscu z 33 punktami, a obecnie gra w Championship. Klub należy do rodziny Coates, założycieli bukmachera bet365. Dla kibiców finał z 1972 roku, późna kariera Matthewsa i lata Pulisa pozostają punktami odniesienia dla klubu, który większość historii spędził w cieniu większych.