West Bromwich AlbionW historii West Bromwich Albion jeden sezon nie ma odpowiednika w angielskim futbolu: 1930/31. Drużyna z Black Country awansowała wówczas z drugiej do pierwszej ligi i jednocześnie zdobyła Puchar Anglii, pokonując w finale lokalnego rywala Birmingham City 2:1. Takiego dubletu, awansu i krajowego pucharu w tym samym sezonie, nie wywalczył od tamtej pory żaden inny klub. W tamtym finale oba gole dla Albionu strzelił W. G. Richardson. Ten sukces dobrze oddaje charakter klubu, który przez dekady słynął z wyjątkowych występów w pucharach.
Klub został założony w 1878 roku jako West Bromwich Strollers przez robotników fabryki sprężyn George’a Saltera w West Bromwich. Według tradycji nazwa wzięła się stąd, że w mieście nie sprzedawano piłek i trzeba było pieszo udać się po nią do pobliskiego Wednesbury. W 1880 roku zespół przyjął nazwę West Bromwich Albion, jako pierwszy klub z przyrostkiem Albion, od dzielnicy miasta, w której mieszkali i pracowali niektórzy piłkarze. W 1885 roku został klubem zawodowym, a w 1888 roku znalazł się wśród dwunastu członków założycieli Football League.
Pierwszy Puchar Anglii Albion zdobył w 1888 roku, pokonując Preston North End 2:1, a w 1892 roku wygrał z Aston Villą 3:0. W 1920 roku sięgnął po jedyne mistrzostwo Anglii w historii. Kolejne puchary przyszły w 1931 roku, w 1954 roku, gdy po finale z Preston North End (3:2) zespół określano mianem „drużyny stulecia”, i w 1968 roku. W tamtym finale Albion pokonał Everton 1:0 po dogrywce, a jedynego gola strzelił Jeff Astle. Łącznie klub dotarł do dziesięciu finałów Pucharu Anglii i wygrał pięć. Zwycięstwo z 1968 roku jest jak dotąd ostatnim dużym trofeum klubu, wcześniej, w 1966 roku, zespół wygrał też Puchar Ligi. W 1970 roku przegrał finał tych rozgrywek z Manchesterem City 1:2.
W europejskich pucharach Albion dwukrotnie dotarł do ćwierćfinału. W sezonie 1968/69 zagrał w ćwierćfinale Pucharu Zdobywców Pucharów, ale najbardziej pamiętna była kampania 1978/79. Zespół zajął wówczas trzecie miejsce w pierwszej lidze i dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA, po drodze eliminując Valencię, w której grał Mario Kempes. Ta drużyna kojarzona jest również z trójką Cyrille’em Regisem, Lauriem Cunninghamem i Brendonem Batsonem, nazywaną Three Degrees, która przełamywała barierę rasową w angielskiej piłce.
Od 1900 roku Albion gra na stadionie The Hawthorns, który był pierwszym obiektem Football League zbudowanym w XX wieku. Wcześniej klub kilkakrotnie zmieniał boisko, a najbardziej znany był Stoney Lane. Na The Hawthorns odbywają się mecze, w których kibice, znani jako Baggies, śpiewają swój klubowy hit i okrzyk „boing boing”. Granatowo-białe pasy są symbolem Black Country, regionu przemysłowego, z którego klub się wywodzi.
We współczesnej historii klubu ważne miejsce zajmuje sezon 2004/05, nazywany „Great Escape”, kiedy zespół utrzymał się w Premier League po dramatycznej końcówce rozgrywek. West Bromwich Albion pozostaje klubem o bogatej tradycji, który mimo zmiennych kolei losu zachował silną lokalną tożsamość i wierną grupę kibiców.