Bristol CityBristol City należy do klubów o długiej historii w angielskiej piłce, a jego początki sięgają 1894 roku, gdy w Bristolu powstał Bristol South End. W 1897 roku klub przyjął nazwę Bristol City i w kolejnych latach stał się jednym z ważniejszych zespołów południowo-zachodniej Anglii. W 1982 roku klub został zreorganizowany po problemach finansowych, jednak współczesny Bristol City zachowuje tradycję sięgającą XIX wieku. Od 1904 roku jego domem jest Ashton Gate, stadion położony w południowej części Bristolu.
Największy sukces ligowy w historii klubu przypadł na początek XX wieku. W sezonie 1905/06 Bristol City zdobył mistrzostwo Second Division, co dało awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Już w pierwszym sezonie w First Division zespół spisał się znakomicie i zakończył rozgrywki na drugim miejscu. W sezonie 1906/07 wyprzedził go jedynie Newcastle United. Było to najwyższe miejsce Bristol City w historii angielskiej ligi. Klub pozostał w najwyższej klasie przez pięć sezonów, zanim w 1911 roku spadł do Second Division.
Tamten okres jest szczególnie związany z postacią Billy'ego Wedlocka, jednego z pierwszych wielkich piłkarzy w historii Bristol City. Środkowy pomocnik, który wrócił do klubu w 1905 roku, był kapitanem zespołu podczas jego najbardziej udanego okresu przed I wojną światową. W reprezentacji Anglii wystąpił 26 razy w latach 1907–1914. Wedlock przez wiele lat pozostawał związany z klubem także po zakończeniu kariery, a jego nazwiskiem nazwano jedną z trybun Ashton Gate, istniejącą do czasu przebudowy stadionu.
Dwa lata po historycznym wicemistrzostwie Bristol City osiągnął swój największy sukces w Pucharze Anglii. W 1909 roku drużyna dotarła do finału, w którym na Crystal Palace zmierzyła się z Manchesterem United. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem rywali 1:0 po golu Sandy'ego Turnbulla. Był to pierwszy i jak dotąd jedyny finał FA Cup z udziałem Bristol City.
Klub ma również interesujący rozdział w historii rozgrywek międzynarodowych, choć nie chodzi o europejskie puchary UEFA. W sezonie 1977/78 Bristol City wygrał Anglo-Scottish Cup, rozgrywany między angielskimi i szkockimi klubami. W finale pokonał St Mirren 3:2 w dwumeczu. Pierwsze spotkanie w Paisley zakończyło się zwycięstwem bristolczyków 2:1, a rewanż na Ashton Gate przyniósł remis 1:1. Było to jedyne zwycięstwo Bristol City w tych rozgrywkach. Turniej nie był jednak oficjalnym konkursem UEFA, dlatego nie należy traktować tego sukcesu jako triumfu w europejskim pucharze UEFA.
Ważnym szkoleniowcem dla późniejszej historii klubu był Alan Dicks, który objął zespół w 1967 roku i doprowadził go do powrotu do First Division w 1976 roku, kończąc tym samym 65-letnie oczekiwanie na ponowny występ w najwyższej klasie. W drugiej połowie lat 70. Bristol City spędził cztery sezony w First Division, a w 1977/78 dołożył wspomniany triumf w Anglo-Scottish Cup. W tamtym zespole ważnymi zawodnikami byli między innymi Gerry Gow, Tom Ritchie, Trevor Tainton i Geoff Merrick.
Charakterystycznym elementem tożsamości klubu są czerwono-białe barwy oraz przydomek The Robins, czyli „Rudziki”. UEFA wyjaśnia pochodzenie przydomka właśnie poprzez podobieństwo czerwonych koszulek i białych spodenek do ubarwienia rudzika. Klub jest również jednym z dwóch najważniejszych zespołów piłkarskich Bristolu, a jego lokalnym rywalem jest Bristol Rovers, z którym rozgrywa derby miasta.
Bristol City nie zdobył mistrzostwa Anglii ani FA Cup, ale jego historia obejmuje wicemistrzostwo First Division, finał najstarszych rozgrywek pucharowych Anglii, triumf w Second Division oraz zwycięstwo w Anglo-Scottish Cup. Szczególne znaczenie mają przy tym dwie epoki: drużyna Billy'ego Wedlocka z początku XX wieku oraz zespół prowadzony przez Alana Dicksa w latach 70. Dzięki nim Bristol City pozostaje klubem o wyraźnej tożsamości, którego historia jest silnie związana z miastem i stadionem Ashton Gate.