Arminia BielefeldArminia Bielefeld to klub, który nigdy nie zdobył żadnego znaczącego trofeum, a mimo to zajmuje trwałe miejsce w niemieckiej piłce: 19 sezonów w Bundeslidze, cztery tytuły w drugiej lidze i stadion, którego atmosferę porównywano do Anfield. Połączenie skromnych środków z uporczywą trwałością określa ten klub, zwany przez kibiców Die Arminen lub Die Blauen.
Klub założyło 3 maja 1905 roku, jako 1. Bielefelder FC Arminia, czternastu mężczyzn z miejscowej klasy średniej. W 1919 roku połączył się z klubem gimnastycznym Bielefelder Turngemeinde 1848 i przyjął nazwę TG Arminia Bielefeld, a 30 stycznia 1926 roku otrzymał obecną nazwę: Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld. W tym samym roku przeniósł się na stadion, który jest jego domem do dziś. W 1943 roku Arminia połączyła się z lokalnym rywalem VfB 03 Bielefeld, a w sezonie 1947/48 po raz pierwszy zagrała na trzecim poziomie rozgrywkowym.
Obiekt nazywa się Bielefelder Alm, co przywołuje jego dawną funkcję pola uprawnego i alpejskie łąki, z którymi kojarzyli go kibice. Jest domem klubu od 1926 roku i mieści nieco ponad 27 tysięcy widzów. Odbył się na nim również finał Mistrzostw Świata U-20 kobiet w 2010 roku, wygrany przez Niemcy. Opinię głośnego stadionu potwierdził półfinał Pucharu Niemiec 2025, gdy Xabi Alonso, ówczesny trener Bayeru Leverkusen, porównał atmosferę do Anfield. Kibice pochodzą głównie z regionu Ostwestfalen-Lippe i gromadzą się za południową trybuną.
Pierwszy sezon w Bundeslidze, 1970/71, poprzedził awans pod wodzą trenera Egona Piechaczka. Drugi awans nastąpił w 1978 roku pod kierunkiem Karla-Heinza Feldkampa. Łącznie klub czterokrotnie wygrał 2. Bundesligę (1978, 1980, 1999 i 2020) i rozegrał 19 sezonów w ekstraklasie. Ostatnie dwa były najnowsze: w sezonie 2019/20 Arminia wygrała 2. Bundesligę i wróciła po jedenastu latach przerwy, a w sezonie 2020/21 zapewniła sobie utrzymanie zwycięstwem 2:0 w Stuttgarcie w ostatniej kolejce, w składzie z Ritsu Dōanem, Amosem Pieperem i bramkarzem Stefanem Ortegą. W sezonie 2021/22 klub zajął 17. miejsce na 18 i spadł.
Najbardziej dramatyczną sceną klubu był puchar. W sezonie 2014/15 Arminia jako zespół trzecioligowy dotarła do półfinału DFB-Pokal. W sezonie 2024/25 poszła jeszcze dalej: grając w 3. Lidze, wyeliminowała cztery zespoły Bundesligi: Union Berlin, Freiburg, Werder Brema i obrońcę trofeum Bayer Leverkusen, po raz pierwszy w historii docierając do finału. 24 maja 2025 roku w Berlinie przegrała 2:4 ze Stuttgartem, ale ten wynik, razem z powrotem do 2. Bundesligi pod wodzą Michéla Kniata po dwóch latach na trzecim poziomie, uznano za jeden z najbardziej niezwykłych sezonów w historii klubu. W sezonie 2025/26 Arminia zajęła 13. miejsce na 18 w 2. Bundeslidze i pozostaje w niej w sezonie 2026/27.
Dla klubu bez znaczącego trofeum statystyki wskazują na coś innego: bardzo liczne grono kibiców w średniej wielkości mieście, wielokrotne powroty po spadkach i bilans eliminowania znacznie bogatszych rywali w pucharze. To połączenie jest dla kibiców sensem Alm.