Miedź LegnicaMiedź Legnica to klub, który przeżył jeden dzień chwały wystarczający na pół wieku legendy. Powstała 14 września 1971 roku jako spadkobierczyni wielosekcyjnego MZKS Legnica, finansowanego przez lokalne zakłady pracy – Hutę Miedzi, "Legmet" i "Elpenę". To właśnie od tych trzech przedsiębiorstw pochodzą klubowe barwy: niebieska, zielona i czerwona, nawiązujące do herbów klubów wchodzących w skład MZKS-u, a nie – jak mogłaby sugerować nazwa – od koloru miedzi.
Na swój największy sukces Miedzianka pracowała ponad dwie dekady. W sezonie 1991/1992, występując wówczas na drugim poziomie rozgrywkowym, legniczanie przeszli przez całą drabinkę pucharową, eliminując po drodze między innymi Stal Mielec i Olimpię Poznań. W finale na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie Miedź zmierzyła się z czterokrotnym mistrzem Polski, Górnikiem Zabrze. Po dramatycznym meczu, w którym Piotr Jegor dał prowadzenie Górnikowi, a Dariusz Baziuk wyrównał w 82. minucie, padł wynik 1:1. O triumfie zadecydowały rzuty karne, wygrane przez legniczan 4:3. Był to pierwszy od 1983 roku Puchar Polski zdobyty przez klub spoza najwyższej klasy rozgrywkowej.
Zwycięstwo otworzyło Miedzi drogę do Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie w 1/16 finału trafiła na AS Monaco prowadzone przez Arsène'a Wengera, z Jürgenem Klinsmannem i Youri Djorkaeffem w składzie. Legniczanie ulegli we własnym mieście 0:1, a w rewanżu we Francji wywalczyli bezbramkowy remis, odpadając z rozgrywek z podniesioną głową. Na kolejny historyczny moment kibice czekali aż do 2018 roku, gdy Miedź po raz pierwszy awansowała do Ekstraklasy. Drużyna gra na Stadionie Miejskim im. Orła Białego w Legnicy, a w jej herbie widnieje lew nawiązujący do miejskiej tradycji.