FC Famalicão nadal czeka na swój pierwszy mecz w europejskich pucharach, a w 2026 roku był tak blisko jak nigdy dotąd. Piąte miejsce w Primeira Liga 2025/26 dawałoby udział w kwalifikacjach Ligi Konferencji tylko wtedy, gdyby Sporting wygrał Puchar Portugalii. Zamiast tego drugoligowy Torreense pokonał Sporting 2:1 po dogrywce w finale, zajął miejsce zdobywcy pucharu w Lidze Europy i zostawił Famalicão bez europejskich pucharów. Klub nigdy nie zagrał w rozgrywkach UEFA, a sezon 2025/26 z 56 punktami, jego najlepszym ligowym dorobkiem, pozostaje najbliższym tego celu.
Klub został założony 21 sierpnia 1931 roku przez sześciu przyjaciół w Vila Nova de Famalicão, przemysłowym mieście w regionie Minho, w dystrykcie Braga, które rozwinęło się wokół przemysłu tekstylnego. Jego barwy to niebieska i biała, od czego wzięły się przydomki Azuis e Brancos i Fama. Famalicão wygrało regionalną pierwszą ligę w sezonach 1954/55 i 1961/62. Pierwszym krajowym przełomem był Puchar Portugalii 1945/46, w którym dotarło do półfinału, czyli etapu, do którego wróciło dopiero po prawie trzech czwartych wieku.
Klub grał w najwyższej klasie w kilku odrębnych okresach: w sezonach 1946/47 i 1978/79 oraz przez cztery kolejne sezony w latach 1990–1994. W tych czterech sezonach zajął miejsca 15., 14., 14. i 17., a w 1994 roku spadł. Potem spędził 25 lat poza elitą. Powrót nastąpił w 2019 roku pod własnością Quantum Pacific Group należącej do Idana Ofera, który ma też udziały w Atlético Madryt.
Pierwszy sezon po powrocie, 2019/20, był najlepszy w historii klubu. Pod wodzą João Pedro Sousy Famalicão zajęło szóste miejsce z 54 punktami i dotarło do półfinału Pucharu Portugalii, a wśród czołowych zawodników był Fábio Martins. Walka o miejsce w Europie przegrana została w ostatniej kolejce. W kolejnych sezonach klub utrzymywał się w górnej połowie tabeli: dziewiąte miejsce w 2020/21, ósme w 2021/22, 2022/23 i 2023/24 oraz siódme w 2024/25, a w 2022/23 dotarł do drugiego półfinału pucharu. Famalicão stało się znane z rozwijania młodych zawodników i sprzedawania ich dalej: Francisco Moura przeszedł do FC Porto latem 2024 roku, a klub opierał się też na takich piłkarzach jak Gustavo Sá i Gil Dias. Wśród trenerów tego okresu byli Armando Evangelista i w sezonie 2025/26 Hugo Oliveira.
Sezon 2025/26 potwierdził postęp. Famalicão otworzyło rozgrywki wygraną 3:0 nad Santa Clarą i zakończyło je na piątym miejscu z 56 punktami, tylko trzy mniej niż Braga, przy 15 zwycięstwach i 8 porażkach w 34 meczach oraz 29 straconych golach, co dało czwartą najlepszą defensywę w lidze. Pobiło poprzedni klubowy rekord 54 punktów z 2019/20. Kolejny sezon zaczęło wygraną 1:0 u siebie z Rio Ave.
Klub gra na Estádio Municipal 22 de Junho, swoim domu od 1952 roku. Z około 5 tysiącami miejsc jest to jeden z najmniejszych stadionów w Primeira Liga, a trybuny blisko boiska od dawna utrudniają życie większym klubom kraju. Miasto fabryk tekstylnych, stadion tej wielkości i kadra zbudowana na młodych talentach dały Famalicão wyraźną tożsamość, a jedyne, czego brakuje w jego historii, to europejska noc.