AS Reggina 1914Reggina to klub z Reggio di Calabria, którego dzieje odzwierciedlają długą drogę południowowłoskiego zespołu z lig regionalnych do Serie A. Powstał 11 stycznia 1914 roku jako Unione Sportiva Reggio Calabria. W kolejnych dekadach kilkakrotnie zmieniał nazwę i przechodził przez kryzysy organizacyjne, ale jego piłkarska tożsamość pozostała związana z Kalabrią i miastem położonym nad Cieśniną Mesyńską.
W pierwszych dziesięcioleciach klub występował głównie w rozgrywkach regionalnych i niższych szczeblach krajowych. Ważnym przełomem było wywalczenie awansu do Serie B w sezonie 1964/65. Reggina spędziła na tym poziomie dziewięć kolejnych sezonów, a już w swoim pierwszym sezonie w drugiej lidze, 1965/66, zajęła czwarte miejsce i była blisko awansu do Serie A. Do najwyższej klasy rozgrywkowej dotarła jednak dopiero ponad trzy dekady później.
Pierwszy awans Regginy do Serie A nastąpił w 1999 roku. Klub rozegrał w niej łącznie dziewięć sezonów między 1999 a 2009 rokiem, w tym siedem z rzędu od 2002 roku. Najlepszy wynik osiągnął w sezonie 2004/05, kończąc rozgrywki na dziesiątym miejscu. Był to szczyt ligowych osiągnięć klubu, który nie zdobył mistrzostwa Włoch ani krajowego pucharu.
Szczególnym rozdziałem pozostaje sezon 2006/07. W następstwie afery Calciopoli Reggina rozpoczęła rozgrywki z karą 15 ujemnych punktów, później zmniejszoną do 11. Mimo tego obciążenia zespół Waltera Mazzarriego utrzymał się w Serie A. W ostatniej kolejce, 27 maja 2007 roku, Reggina pokonała u siebie Milan 2:0, przypieczętowując pozostanie w lidze. Ten wynik stał się jednym z najbardziej pamiętnych spotkań w historii klubu, a jego znaczenie wynikało zarówno z sytuacji tabeli, jak i z niezwykłej kampanii zespołu.
W europejskich rozgrywkach Reggina nie zdobyła znaczących trofeów i nie ma porównywalnego dorobku międzynarodowego jak czołowe włoskie kluby. Jej najbardziej rozpoznawalne osiągnięcia wiążą się z ligą krajową, przede wszystkim z dziewięcioma sezonami w Serie A oraz utrzymaniem w sezonie naznaczonym karą punktową. Warto odróżnić ten sportowy sukces od europejskich pucharów: zwycięstwo nad Milanem w 2007 roku było wydarzeniem ligowym, a nie meczem rozgrywek UEFA.
Tradycyjne barwy Regginy to amaranto, czyli ciemny odcień czerwieni, od którego pochodzi przydomek zespołu „Amaranto”. Domowym stadionem klubu jest Stadio Oreste Granillo w Reggio di Calabria. Obiekt nosi imię Oreste Granillo, byłego burmistrza miasta i prezesa klubu, związanego z jego awansem do Serie B w latach 60. XX wieku. Stadion został otwarty w obecnej formie w 1999 roku; Reggina rozegrała na nim między innymi pamiętny mecz z Milanem w 2007 roku.
W historii klubu ważne miejsce zajmują trenerzy, którzy prowadzili go w okresach przełomowych. Tommaso Maestrelli poprowadził Regginę do awansu do Serie B w 1965 roku, a Walter Mazzarri kierował zespołem podczas sezonu 2006/07. Wśród piłkarzy kojarzonych z klubem są Andrea Pirlo, który występował w Regginie jako młody zawodnik, oraz napastnicy Rolando Bianchi i Nicola Amoruso, ważni dla zespołu w jego latach w Serie A. Ich kariery pokazują, że klub był zarówno miejscem rozwoju młodych talentów, jak i drużyną zdolną do skutecznej walki o utrzymanie w najwyższej lidze.
Historia Regginy nie jest opowieścią o regularnych trofeach, lecz o awansach, powrotach i kolejnych próbach odbudowy. Klub zdobywał tytuły na niższych szczeblach włoskiego futbolu, a jego najważniejszym osiągnięciem ligowym pozostaje dziesiąte miejsce w Serie A. Współczesna Reggina nadal reprezentuje Reggio di Calabria w rozgrywkach krajowych, a nazwa klubu, amaranto i Stadio Oreste Granillo pozostają głównymi symbolami tej lokalnej tradycji.