Lech Poznań – rankingi, wskaźnik Elo i współczynnik UEFA

KKS Lech Poznań, dumnie nazywany przez kibiców Kolejorzem, to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w historii polskiej piłki. Tożsamość „kolejarska" – sięgająca czasów, gdy zespół funkcjonował przy strukturach PKP – do dziś kształtuje charakter klubu i relację z fanami. W sezonie 2024/25 Lech pod wodzą duńskiego trenera Nielsa Frederiksena zdominował Ekstraklasę, sięgając po dziesiąty tytuł mistrza Polski. Stabilna gra, świetna organizacja i konsekwencja taktyczna pozwoliły wyprzedzić najsilniejszych rywali z Częstochowy i Warszawy, a kluczową postacią ataku był szwedzki napastnik Mikael Ishak, łączący skuteczność z przywództwem na boisku.

Ten krajowy triumf stanowi zwieńczenie budowy silnej europejskiej marki. W Lidze Konferencji Europy Lech dotarł do ćwierćfinału, eliminując wyżej notowane zespoły, m.in. Bodø/Glimt i Djurgårdens IF, a pamiętne mecze z Fiorentiną pokazały, że potrafi rywalizować z czołowymi drużynami Starego Kontynentu. Połączenie regularnych sukcesów w Polsce z odważną grą w europejskich pucharach ugruntowało pozycję Lecha jako klubu, który nie boi się grać o więcej niż tylko ligowe punkty.

Lech Poznań w Lidze Europy 2026/27: trudni przeciwnicy, realne szanse

Lech Poznań wraca do Ligi Europy z pozycji klubu, który już wie, jak wygląda europejska rywalizacja na najwyższym poziomie. Terminarz przyniósł mu dwóch rywali z Premier League (Crystal Palace i Sunderland) oraz dwóch z Portugalii (Benfica i Torreense) – w tym szansę na rewanż za bolesną porażkę z Benfiką sprzed sześciu lat.

Crystal Palace na inaugurację, Bayer od razu potem

Kampanię europejską Lech otworzy 17 września na wyjeździe w Londynie – z Crystal Palace, świeżo upieczonym triumfatorem Ligi Konferencji, który w Lidze Europy zadebiutuje we własnym mieście przy dopingu swojej publiczności. To trudny start, bo Anglicy będą chcieli od razu pokazać, że awans nie był przypadkiem.

Zaledwie miesiąc później, 15 października, Lech przyjmie w Poznaniu Bayer Leverkusen – jednego z kandydatów do wygrania całej fazy ligowej i klub regularnie występujący w Lidze Mistrzów. Niemiecka drużyna trafiła do rywali Lecha z pierwszego koszyka, co samo w sobie mówi wiele o skali wyzwania. Mecz przy Bułgarskiej to jednak też okazja – gospodarze grający przy komplecie kibiców potrafili w przeszłości sprawiać kłopoty faworytom.

Sunderland w Poznaniu i węgierski rywal z doświadczeniem

Tydzień po starciu z Bayerem, 22 października, do Poznania przyjeżdża Sunderland – obok Crystal Palace drugi angielski rywal Lecha w tej fazie ligowej. To mecz, w którym gospodarze powinni czuć się zdecydowanie pewniej niż w starciu z Bayerem, mimo że Sunderland gra przed świetnie dopingującą publicznością na Wearside.

5 listopada Lech wybiera się do Lizbony na spotkanie z Benfiką – klubem, z którym Poznaniacy mają już rachunki do wyrównania. W fazie grupowej Ligi Europy 2020/21 Lech przegrał oba mecze z tym rywalem, tracąc łącznie osiem bramek. Sześć lat później „Kolejorz" dostaje szansę na rewanż, choć portugalski klub od tamtej pory jeszcze urósł w siłę.

Bruksela, Budapeszt i dwa portugalsko-greckie akcenty na koniec

26 listopada Lech zagra na wyjeździe z Royale Union Saint-Gilloise – belgijskim klubem, który w ostatnich latach regularnie zaskakuje w europejskich pucharach i potrafi grać otwartą, ofensywną piłkę nawet z faworyzowanymi rywalami. To spotkanie może się okazać trudniejsze, niż sugerowałaby historia i renoma przeciwnika.

10 grudnia, w ostatnim meczu roku kalendarzowego, Lech podejmie w Poznaniu Ferencváros – byłego mistrza Węgier i stałego uczestnika europejskich pucharów, z którym powinien liczyć na komplet punktów przed własną publicznością.

Fazę ligową Lech zamknie dwoma spotkaniami w styczniu. 21 stycznia w Poznaniu zmierzy się z SCU Torreense – sensacyjnym zdobywcą Pucharu Portugalii, klubem bez dużego budżetu i europejskiego doświadczenia, co czyni go teoretycznie najsłabszym rywalem w tej ośemce. Tydzień później, 28 stycznia, sezon zamknie wyjazdem na Kretę, gdzie zmierzy się z OFI – zdobywcą Pucharu Grecji, który może okazać się nieoczywistą pułapką na sam koniec rozgrywek.

Dwa bieguny terminarza – co to oznacza dla awansu

Terminarz Lecha jest wyraźnie spolaryzowany: z jednej strony Bayer Leverkusen i Benfica, czyli rywale z górnej półki europejskiego futbolu, z drugiej Torreense i – potencjalnie – OFI Kreta, gdzie punkty powinny przyjść bez większych problemów. Pomiędzy tymi biegunami są Sunderland, Crystal Palace, Union SG i Ferencváros – mecze, które w praktyce zadecydują, czy Lech znajdzie się w najlepszej ósemce fazy ligowej, czy będzie musiał przechodzić przez baraże.

Realistyczny cel to okolice 8–10 punktów, co przy obecnym formacie rozgrywek powinno wystarczyć na miejsce w strefie play-off do 1/8 finału. Żeby myśleć o bezpośrednim awansie bez dodatkowej rundy, Lech musiałby wygrać przynajmniej jeden z wyjazdowych meczów z topowym rywalem – Crystal Palace, Benfiką lub Union SG – i nie stracić żadnego punktu w starciach z Torreense i OFI Kreta. Dla klubu, który już wcześniej grał w europejskich pucharach, to zadanie ambitne, ale nie z gatunku niewykonalnych.

Procentowe szanse Lecha na zwycięstwo w każdym z ośmiu spotkań, wyliczone według modelu Euroranking, znajdują się w tabeli poniżej. Są one oparte na aktualnej ocenie Elo.

Niels Frederiksen – „Zimny marszałek" w Poznaniu

Niels Frederiksen to duński trener, który objął Lecha Poznań latem 2024 roku, podejmując się zadania odbudowy zespołu po nieudanym poprzednim sezonie. Wcześniej pracował m.in. w duńskich klubach oraz prowadził młodzieżowe reprezentacje Danii, a jego największym klubowym sukcesem było mistrzostwo Danii zdobyte z Brøndby IF w sezonie 2020/21.

W Poznaniu Frederiksen szybko dał się poznać jako szkoleniowiec dobrze przygotowujący drużynę taktycznie, stawiający na organizację gry, intensywność i odpowiedzialność całego zespołu. Jego spokojny sposób bycia dobrze kontrastuje z wymagającym podejściem do pracy. W Lechu postawił również na większą stabilność i konsekwencję, co pomogło drużynie wrócić do walki o najwyższe cele.

Duńczyk zyskał wśród kibiców charakterystyczne przezwiska. Ze względu na swoje opanowanie bywa nazywany „Zimnym”, a jego stanowczy, niemal wojskowy sposób prowadzenia zespołu sprawił, że mówią o nim także „Marszałek”.

Ulubiony trener Lecha Poznań - Maciej Skorża

Maciej Skorża to jeden z najbardziej utytułowanych polskich trenerów ostatnich lat, a jego kariera jest szczególnie mocno związana z Lechem Poznań. Z Kolejorzem pracował dwukrotnie i za każdym razem osiągał z zespołem mistrzostwo Polski.

Pierwszy raz Skorża objął Lecha w 2014 roku, w trakcie sezonu 2014/15. Drużyna znajdowała się wówczas kilka punktów za liderem, ale pod wodzą nowego szkoleniowca rozpoczęła skuteczną pogoń za czołówką. Końcówka sezonu była znakomita – Lech przegrał tylko jedno z ostatnich trzynastu spotkań i sięgnął po mistrzostwo Polski. Był to pierwszy ligowy tytuł Kolejorza od pięciu lat. Na początku kolejnego sezonu Skorża dołożył do tego Superpuchar Polski, pokonując Legię Warszawa 3:1.

Po zakończeniu tego okresu jego drogi z Lechem się rozeszły, ale w kwietniu 2021 roku Skorża ponownie pojawił się przy Bułgarskiej. Powrót okazał się strzałem w dziesiątkę. W sezonie 2021/22 zbudował drużynę, która przez cały sezon walczyła o najwyższe cele i ostatecznie zdobyła mistrzostwo Polski. Był to już drugi tytuł Skorży z Lechem, a zarazem jego czwarty mistrzowski triumf w Ekstraklasie.

Druga kadencja zakończyła się jednak niespodziewanie. Po mistrzowskim sezonie Skorża zdecydował się odejść z klubu z powodów osobistych. Jego miejsce zajął John van den Brom, który poprowadził Lecha w historycznej kampanii europejskiej 2022/23. To właśnie Holender, a nie Skorża, był trenerem Kolejorza podczas awansów nad Bodø/Glimt i Djurgårdens oraz późniejszego ćwierćfinału Ligi Konferencji Europy.

Następnym etapem kariery Skorży była Japonia. W 2023 roku objął Urawa Red Diamonds, przejmując zespół, który uczestniczył w decydującej fazie azjatyckiej Ligi Mistrzów. Polski trener doprowadził Urawę do triumfu w AFC Champions League 2022, której finał rozegrano wiosną 2023 roku. W dwumeczu finałowym japoński klub pokonał saudyjskie Al-Hilal 2:1 w dwumeczu, a Skorża zapisał się w historii jako trener, który zdobył najważniejsze klubowe trofeum w Azji.

Dla kibiców Lecha Skorża pozostaje przede wszystkim trenerem dwóch mistrzowskich drużyn. W Poznaniu wygrał dwa razy Ekstraklasę, a kilka lat później potwierdził swoją klasę na zupełnie innym kontynencie. Od mistrzostwa Polski z Kolejorzem do triumfu w azjatyckiej Lidze Mistrzów – kariera Skorży pokazuje, że jego futbol potrafił sprawdzić się nie tylko w Polsce, ale również na najwyższym poziomie poza Europą.