ADO Den HaagADO Den Haag swoją naczelną ideę nosi w nazwie: skrót oznacza „Alles Door Oefening”, czyli „wszystko przez ćwiczenie”. Klub został założony 1 lutego 1905 roku w kawiarni Het Hof van Berlijn w Hadze, w lokalu znanym dziś jako De Paap. Haga jest siedzibą rządu Holandii i trzecim co do wielkości miastem kraju, a drużyna od dawna uchodzi za jej reprezentanta. Świadczą o tym przydomki De Residentieclub oraz De Ooievaars („bociany”). Barwy klubu są żółto-zielone, a dewiza przetrwała fuzje, zmiany nazwy i spadki z ligi.
Jedyne mistrzostwa Holandii klub zdobył w 1942 i 1943 roku. Oba tytuły padły przed wprowadzeniem Eredivisie w 1956 roku, gdy mistrza wyłaniano w turnieju finałowym zwycięzców rozgrywek regionalnych. W drodze po drugi tytuł ADO pokonało między innymi 8:2 Heerenveen z legendarnym Abe Lenstrą. Od tamtej pory mistrzostwo nie wróciło do Hagi, co czyni lata 40. jedynym okresem, w którym klub stał na szczycie holenderskiego futbolu.
Lata 60. przyniosły sukcesy innego rodzaju. W 1962 roku trenerem został Ernst Happel, gdy ADO walczyło o uniknięcie spadku, a w ciągu kilku lat zbudował drużynę zaliczaną do trzech najlepszych w kraju. Przegrane finały Pucharu Holandii z lat 1963, 1964 i 1966 zakończyło dopiero spotkanie z 3 czerwca 1968 roku: ADO pokonało Ajax, prowadzony przez Rinusa Michelsa, 2:1 i po raz pierwszy sięgnęło po krajowy puchar. W tym finale bramkę zdobył Lex Schoenmaker. Happel przeniósł się później do Feyenoordu, z którym w 1970 roku wygrał Puchar Europy.
W 1971 roku sekcja zawodowa połączyła się z Holland Sport, tworząc FC Den Haag, pod którą to nazwą klub występował przez ćwierć wieku. W 1972 roku przegrał finał pucharu z Ajaksem 2:3, a w 1975 roku po raz drugi zdobył trofeum, pokonując FC Twente 1:0. W tamtej drużynie występował także Martin Jol. Dawna nazwa wróciła po kolejnej fuzji w 1996 roku.
Puchar z 1975 roku dał awans do Pucharu Zdobywców Pucharów 1975/76. Po wyeliminowaniu Vejle BK (4:0 w dwumeczu) FC Den Haag trafiło w ćwierćfinale na West Ham United. W pierwszym meczu, 3 marca 1976 roku, gospodarze prowadzili po 42 minutach 4:0: Aad Mansveld ustrzelił hat-tricka, w tym dwa gole z rzutów karnych, a czwartą bramkę dodał Schoenmaker. Po przerwie dwa gole dla West Hamu strzelił Billy Jennings i spotkanie zakończyło się wynikiem 4:2. Dwa tygodnie później Anglicy wygrali rewanż 3:1, honorowego gola dla Holendrów zdobył Schoenmaker, i awansowali dzięki bramkom na wyjeździe po łącznym remisie 5:5. West Ham dotarł do finału, który przegrał z Anderlechtem 2:4. Ten dwumecz pozostaje największym europejskim osiągnięciem klubu.
Z klubem związanych jest kilka znanych postaci holenderskiego futbolu. Dick Advocaat, rodowity hagenczyk, rozegrał dla ADO 147 meczów ligowych w latach 1966–1973, na krótko wrócił w sezonie 1979/80, a w latach 2022–2023 prowadził zespół jako trener. Jol grał w ADO w latach 1973–1978 oraz 1985–1989. Historycznym domem klubu był stadion w parku Zuiderpark, w którym świętowano puchar z 1968 roku. W 2007 roku oddano do użytku nowy obiekt na 15 tysięcy widzów.
XXI wiek przebiegał nierówniej. ADO wygrało drugą ligę w 2003 roku, przez cztery sezony występowało w Eredivisie, spadło w 2007 roku i wróciło w 2008 roku przez baraże. W elicie pozostało do 2021 roku. W sezonie 2025/26 zespół trenera Robina Petera wygrał Eerste Divisie z bilansem 29 zwycięstw w 38 meczach i 89 punktami. Awans przypieczętowało 17 marca 2026 roku zwycięstwo 1:0 nad Jong FC Utrecht przy wypełnionych po brzegi 15 tysiącach widzów, a tytuł mistrzowski przyszedł 10 kwietnia. W sezonie 2026/27 klub gra ponownie w Eredivisie, a jego kibice utrzymują bliskie relacje z sympatykami Legii Warszawa, Club Brugge i Juventusu.